تبلیغات
عشقولانه - مطالب آذر 1392

بسم رب الحسین


کل خیر فی باب الحسین


 مدام می خواهم برای همه تعریف کنم...
با ترکیبات متنوع،با جملات گوناگون،با الفاظ متفاوت...ولی کسی انگار نمی فهمد....
کسی چه می فهمد معجزه یعنی چه !
عشق یعنی چه !
راه یعنی چه !...
کسی چه می داند سه روز پیاده روی در گرمای خرداد ماه ...
استراحت در موکب ها....
پذیرائی کودکان با معرفت ....
تیر های چراغ برق وشماره هایشان که باید تا هزار و چهار صد می رسید...وبعدش هرچه به اینها فکر می کنی جز عشق چیزی در خاطراتت نقش نمی بندد یعنی چه !
کسی چه می داند قول دهی به کفش هایت که اگر تا حرم رساندت با هم به زیارت بروید یعنی چه !
کسی چه می داند وقتی از درد پاهایت می گویی ناگهان سر بلند کنی و گنبد و بارگاه اباعبدالله دلبری کند یعنی چه !...
کسی چه می داند اجازه از علمدار برای تشرف یعنی چه !...
کسی چه می داند "لبیک یا حسین "جمیع زائران درست روبروی ضریح اما وقتی هنوز چشمانت به ضریح شش گوشه اش نیفتاده یعنی چه !..
کسی چه می داند از حال و هوایت وقتی برای اولین بار دستانت در پنجره های ضریح گره بخورد و تو باشی و کلی حرف های نگفته که جای گفتنش همین جاست....
همه اینها وقتی تبدیل به حسرت شدند که حدود نیم ساعتی بود که از کربلا راه  افتاده بودیم...
کسی چه می داند حسرت یعنی چه !....


بشوی اوراق اگر همدرس مایی                                     که درس عشق در دفتر نباشد




موضوعات مرتبط : خاطره،


تاریخ : یکشنبه 24 آذر 1392 | 10:56 ب.ظ | نویسنده : حلما | نظرات
لباس باید زیبا باشد.
لباس باید پاک باشد.
لباس باید راحت باشد.
لباس باید محکم و بادوام باشد.
باید آنچه پوشاندنی است بپوشاند.
در سرما باید گرما بخش باشد.
در حرارت و التهاب باید خنک و آرام کند.
لباس باید به انسان بیاید.
باید شخصیت انسان بیاید.
باید به فرهنگ انسان بیاید.
باید به کار و مشغله انسان بیاید.
باید به فکر و اعتقاد انسان بیاید.
باید به جیب انسان بیاید.
بیش از نود درصد از آنچه از انسان به چشم دیگران می آید لباس اوست.
اگر منظم و مرتب باشد.
اگر تمیز و اتوکشیده باشد.
اگر زیا و آراسته باشد.
تو هم همان گونه دیده می شوی.
هر چند چهره و قامتت چندان جذاب نباشد.
وقتی لباست مناسب و متناسب باشد.
تازه چهره ات به چشم می آید.
اما اگر لباست خوب نباشد چهره ات هر چند زیبا، به چشم نمی آید.
لباس را همیشه به همراه داری.
لباس نداشتن بی حیایی و فقر است.
همانگونه که تبرج و تفاخر در لباس زننده است.


شاید ادامه داشته باشد...


---
1- سوره مبارکه بقره - آیه 187



موضوعات مرتبط : نکته،


تاریخ : پنجشنبه 21 آذر 1392 | 03:54 ب.ظ | نویسنده : صدرا | نظرات